Programy wyjazdów:
CAYO LARGO
JARDINES DE LA REINA

Kuba, zwana "Perłą Antyli" to największy spośród krajów karaibskich oraz, co powinno zainteresować wszystkich podróżników, najmniej skomercjalizowany. Kusi malowniczymi kolonialnymi miasteczkami, intryguje swoistą afro-kubańską kulturą, fascynuje pomnikami rewolucji, przyciąga 300 rajskimi plażami i urokliwymi pejzażami oraz wabi doskonałym rumem...

To wyspiarskie państwo położone jest na Morzu Karaibskim, zaledwie 200 km od południowych wybrzeży Florydy. W jego skład wchodzą wyspy: Kuba, Juventud oraz około 1600 mniejszych wysepek. Wybierając się na wycieczkę po mierzącej około 1200 km długości głównej wyspie, mija się po drodze trzy pojedyncze pasma górskie: na zachodzie Cordillera de Guaniguanico, w centrum wyspy łańcuch wzgórz Guamhaya i na wschodzie najpotężniejsze góry Sierra Maestra, sięgające 2000 m. Teren pomiędzy tymi wzniesieniami jest płaski lub lekko pofałdowany. Wszędzie rozciągają się plantacje upraw najsłodszego skarbu Kuby - trzciny cukrowej. W zależności od pory roku, plantacje te mają odmienny wygląd. Najpiękniej prezentują się od stycznia do czerwca, podczas zbiorów. Wówczas na żółtozielonych równinach pojawiają się macheteros, wykonujący pracę, do której kiedyś przywożono na wyspę tysiące niewolników z Afryki zachodniej. Kolejne ważne zbiory innego produktu o podstawowym znaczeniu dla gospodarki Kuby trwają w okresie od marca do maja. Zbiera się wtedy listki nisko rosnącego tytoniu, a następnie suszy się je. Region Pinar del Rio wygląda wtedy nadzwyczaj malowniczo. Szczególnie warta zobaczenia jest kotlina Sierra de los Organos, gdzie ustawionych jest wiele szop do suszenia tytoniu.

Oferta turystyczna Kuby jest niezwykle bogata - można tam nurkować, żeglować, wyruszyć na połów dużych ryb, uprawiać turystykę pieszą, jeździć konno albo wybrać się na wyprawę połączoną z podpatrywaniem przyrody. Nie powinno być też kłopotu ze znalezieniem pomocnej dłoni - Kubańczycy są niezwykle przyjaźni i gościnnie podejmują turystów z całego świata.

Przez czterysta lat Kuba była bramą do hiszpańskiego imperium w Ameryce; po dziś dzień miasta takie jak Hawana, Matanzas, Trinidad, Sancti Spiritus, Camaguey, Bayamo, Baracoa i Santiago de Cuba przypominają jej minioną kolonialną świetność.

Hawana, z 2,1 miliona mieszkańców, jest największym miastem na Karaibach. W obecnej lokalizacji powstała w 1519 r., jest więc jednym z najstarszych miast w obu Amerykach.

Hiszpanie zbudowali tam fortecę z litego kamienia, której zadaniem było utrzymywanie piratów oraz wrogów Hiszpanii na dystans. Po dziś dzień stoi ona na straży Starej Hawany, która ze względu na swoją ogromną wartość historyczną oraz niezwykły urok wpisana została na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Stolicę Kuby można śmiało zaliczyć w poczet światowej klasy centrów kultury i sztuki ze względu na rozliczne galerie, teatry i kluby literackie, które często można napotkać na kolonialnych uliczkach i placach. Nie można także przecenić roli, jaką Kuba odegrała w historii tańca: rumba, mambo, cha cha cha i salsa - wszystkie one narodziły się na tej gorącej roztańczonej wyspie.

Pełna nazwa kraju: Republika Kuby
Stolica: Hawana
Powierzchnia: 110 860 km²
Populacja: ponad 11 mln mieszkańców
Ludność: mulaci, biali, murzyni, Chińczycy
Język urzędowy: hiszpański
Jednostka monetarna: 1 peso kubańskie = 100 centavos
Religia: 55% mieszkańców Kuby to bezwyznaniowcy, katolicy stanowią 40% populacji, reszta to w większości protestanci Zagrożenia zdrowotne: Nie ma obowiązkowych szczepień. Istnieje jednak niebezpieczeństwo zarażenia się chorobami przewodu pokarmowego. Nie należy pić nie przegotowanej wody oraz spożywać nie umytych owoców. Lepiej też unikać spożywania zielonej sałaty ze względu na zagrożenie amebą. Często zdarzają się zasłabnięcia i poparzenia skóry spowodowane nadmiernym przebywaniem na słońcu.
Strefa czasowa: GMT -5
Elektryczność: 110 V (płaskie amerykańskie wtyczki). Radzimy zaopatrzyć się w adaptery. W wielu hotelach na Kubie spotkać już można napięcie 220 V.
System miar i wag: obowiązuje system metryczny, choć czasem sprzedawcy stosują jeszcze stary system i np. wagę towarów podają w funtach.
Ustrój polityczny: republika socjalistyczna
Klimat: podzwrotnikowy. Średnia temp. w ciągu roku wynosi 25°C. Najcieplejszy okres to miesiące czerwiec-wrzesień ze średnią temperaturą 34°C. Na Kubie występują krótkie obfite deszcze tropikalne. Temperatura w morzu rzadko spada poniżej 24°C. Inną cechą klimatu kubańskiego są gwałtowne wiatry, szczególnie na zachodnim wybrzeżu.
Jedzenie: Podstawowym składnikiem pożywienia na Kubie jest ryż, w większości z importu. Jedno z ulubionych dań Kubańczyków to Christianos y Moros - chrześcijanie i Maurowie, czyli czarna fasola i ryż. Potrawa ma lekko kwaskowaty smak. Z Ameryki Łacińskiej wywodzi się wiele roślin bulwiastych, np. popularny ziemniak. Ważniejsza od ziemniaków, które na hotelowych talerzach pojawiają się często jako puree, jest malanga. Ciemny podłużny korzeń, znany w Afryce jako kassava, a w Azji jako maniok, na Kubie jest gotowany i podawany jako dodatek do innych potraw. Batat to z kolei słodki ziemniak, niewiele różniący się smakiem od znanych nam ziemniaków, jednak z wyglądu ciemniejszy i bardziej żółty. Ważnym dodatkiem, szczególnie na wschodzie Kuby, jest gotowany banan o ciemniejszym kolorze przechodzącym prawie w oliwkowy. Niejadalny na surowo, jest gotowany, krojony w plastry i smażony na oleju. Z mięs najczęściej na talerzach gości wieprzowina. Steki są cienko krojone, panierowane i niezbyt duże. Wołowina jest na Kubie droga i tylko od czasu do czasu pojawia się w hotelach i restauracjach w postaci gulaszu. Dwa podstawowe artykuły spożywcze, których praktycznie nigdy nie brakuje, nie znajdują uznania w oczach Kubańczyków. Są to kukurydza i ryby, uważane za jedzenie biedaków. Pragnienie gasi na Kubie piwo. Spośród wielu gatunków najwięcej pochwał zbiera marka Hatuey (z ponurym Indianinem na etykiecie). Długą tradycję mają na Kubie koktajle. Podstawą większości z nich jest wyśmienity rum, mieszany z przeróżnymi sokami oraz innymi alkoholami.

Nurkowanie

Kuba, z nurkowego punktu widzenia, ma doskonałe położenie - usytuowana jest na szerokim szelfie kontynentalnym zajmującym powierzchnię około 70.000 kilometrów kwadratowych, którego brzegi są dokładnie pokryte formacjami koralowymi. Woda jest kryształowo czysta, widoczność zazwyczaj sięga 30 metrów, a czasami nawet więcej, temperatura wody praktycznie nigdy nie spada poniżej 24°C - to wszystko sprawia, że Kuba jest jednym z najpiękniejszych miejsc nurkowych na świecie. Są tam ściany stromo opadające z 10 m do ponad 300 m, jaskinie ze słodką i słoną wodą, wraki floty admiralicji zatopionej w 1898 r. oraz fantastyczne gąbki, gorgonie, korale i skorupiaki. Nie wspominając o niezliczonych gatunkach ryb oraz rekinach, na spotkanie z którymi zawsze można liczyć. Jednym z miejsc chętnie odwiedzanych przez nurków jest Varadero, miejscowość wokół której znajduje się ponad 30 ciekawych miejsc nurkowych o różnym stopniu trudności, np. słynna podwodna jaskinia Ojos del Megano Blue Hole.

Jednym z chętniej odwiedzanych miejsc nurkowych są także Los Jardines de la Reina (Ogrody Królowej). Stanowią one podwodny łańcuch wysepek koralowych położonych około 65-95 km od linii brzegowej wyspy i rozciągających się na ponad 240 km. Obszar ten został niedawno ogłoszony Kubańskim Parkiem Narodowym, co wiąże się z ograniczeniem dostępu dla turystów. Niezależnie od Ogrodów Królowej, na Kubie jest bardzo wiele innych pięknych miejsc nurkowych, które warto zobaczyć ze względu na bogactwo podwodnej fauny oraz form ukształtowania podłoża i ścian skalnych.

Atrakcje

Kuba to fascynujący kraj, który można zwiedzać miesiącami. Żeby poczuć wyjątkową atmosferę tego kraju, poznać jego kulturę i zaprzyjaźnić się z mieszkańcami, warto zacząć od stolicy. Wszyscy pamiętają obrazy Hawany ze znakomitego filmu "Buena Vista Social Club" - duże amerykańskie samochody z zamierzchłej epoki, kolonialna architektura nie pierwszej młodości, a mimo to o nieodpartym uroku dla turystów, grajkowie muzykujący wprost na ulicy i pijący rum w oparach cygar kubańskich... Będąc tam, nie można także nie odwiedzić Muzeum Rewolucji, starego fortu, baru La Bodequita del Medio, którego stałym bywalcem był Hemingway i innych fascynujących zakątków.

Równie interesujące jest Santiago de Cuba - drugie co do wielkości miasto Kuby, które zasłynęło jako "kolebka rewolucji". Trynidad miał niechlubną przeszłość "stacji przeładunkowej" niewolników z Afryki i złota z Jamaiki. Obecnie warto obejrzeć tam przepiękne pałace i inne przykłady architektury kolonialnej z powodu których miasto to wpisane zostało na Listę Dziedzictwa Światowego UNESCO. Nie sposób wymienić w tym miejscu wszystkich przepięknych kolonialnych miasteczek na Kubie - na pewno warto zwiedzić ich jak najwięcej - Cienfuegos, Matanzas, Bayamo ...

Ogromnym atutem Kuby są także jej warunki naturalne - możemy wybrać się na wyprawę, w czasie której dotrzemy na dzikie bagna i rozlewiska, zapuścimy się w lasy deszczowe lub na trawiaste równiny, zwiedzimy odludne laguny albo niemalże dziewicze rafy. Ponad 20% obszaru Kuby objęta jest ochroną, co stanowi bardzo dużą część kraju i świadczy o tym, jak bardzo cenione są tam walory naturalne.

Ciekawa będzie wycieczka na Wyspę Młodości (Isla de la Juventud), która w przeszłości była kryjówką piratów, a obecnie jest miejscem, gdzie można doskonale odpocząć wśród plantacji grapefruitowych, podglądając żółwie, iguany oraz pelikany. Wokół wyspy są też ciekawe miejsca nurkowe.

Nie warto także pominąć prowincji Pinar del Rio, która jest idealnym kierunkiem dla ludzi aktywnych, lubiących odbywać piesze wyprawy, zaglądać na malownicze plantacje trzciny cukrowej, zwiedzać jaskinie, nurkować w podziemnych rzekach... Kuba to także doskonałe miejsce na stacjonarny wypoczynek - jej przepiękne plaże z białym piaskiem i doskonale przygotowane kurorty powinny zadowolić każdego turystę.

Historia

Odkryta przez Krzysztofa Kolumba w 1492 r. Kuba, stała się jedną z pierwszych posiadłości hiszpańskich w Ameryce. Po całkowitym wyniszczeniu miejscowej ludności (byli to Indianie, głównie Araukanowie i Sibonejowie) do pracy na plantacjach zaczęto sprowadzać Murzynów. Od 1797 r. Kuba była centrum handlu niewolnikami. Burzliwe dzieje, powstania i rebelie, spowodowały w 1898 r. interwencję Stanów Zjednoczonych i zmusiły Hiszpanię do zrzeczenia się Kuby.

Kraj uzyskał niepodległość w 1902 r. Przez kolejne lata był rządzony przez dyktatorów, co spowodowało, że nie miał szans na to, by rozwinąć skrzydła, dlatego będąc tam możemy poczuć się tak, jakby czas zatrzymał się w miejscu dobre pół wieku temu.

W 1959 r. reżim Fulgencio Batisty został obalony przez rewolucjonistów pod wodzą Fidela Castro, który zmienił państwo w komunistyczną dyktaturę wspieraną przez ZSRR. Znacjonalizował on przemysł, banki oraz skonfiskował własność amerykańskich firm i obywateli. Nasiliła się nielegalna emigracja do USA. W dniach 17-19 kwietnia 1961 r. doszło do zorganizowanej przez CIA inwazji w Zatoce Świń. Okazała się ona całkowitym fiaskiem, a Kuba zerwała stosunki dyplomatyczne ze Stanami Zjednoczonymi. W 1962 r. Stany Zjednoczone wprowadziły embargo handlowe i blokadę morską Kuby. W październiku 1962 r. miał miejsce kryzys kubański, który nieomal doprowadził do wybuchu III wojny światowej.

Na początku lat 90. pogłębił się kryzys gospodarczy związany głównie z ograniczeniem importu ropy naftowej z byłego ZSRR. Spowodowało to znaczne zmniejszenie produkcji rolniczej i przemysłowej oraz spadek stopy życiowej mieszkańców.

W 1992 r. Fidel Castro wprowadził zmiany do konstytucji, dopuszczające prywatną działalność gospodarczą oraz wolność praktykowania religii. Kryzys wymusił reglamentację żywności począwszy od 1993 r., a gospodarce zaczął poważnie doskwierać brak ropy.

Od czasu zmiany ustroju wielu Kubańczyków w sposób mniej lub bardziej legalny starało się wyemigrować do USA. Pierwsza fala emigracji nastąpiła po przejęciu władzy przez Fidela Castro, druga w latach 1965-1973 (300 tys.), a następna duża fala to zaplanowana przez Castro na początku lat 80. XX wieku akcja wydalenia z kraju przeciwników systemu. W kierunku Florydy udało się wtedy ponad 120 tys. emigrantów ("marielitos" od portu Mariel, z którego wypływali), jednak przeważnie byli to przestępcy i pacjenci zakładów psychiatrycznych.

W 1998 roku wyspę odwiedził papież Jan Paweł II. Kolejne lata stały pod znakiem nieudanych prób normalizacji stosunków z USA; na porządku dziennym były represje kubańskich dysydentów i naciski antycastrowskiego lobby kubańskiego z Florydy.