Filipiny
Filipiny to archipelag ponad 7000 wysp i wysepek, z czego największe Luzon, Mindanao, Samar, Negros, Palawan, Panay, Mindoro, Leyte, Cebu, Bohol i Masbate stanowią ponad 92% powierzchni kraju. Wyspy są w przeważającej części górzyste (góry i wyżyny zajmują 75% ich powierzchni). Ponadto, obszar ten charakteryzuje wysoka aktywność wulkanów, których jest na Filipinach około 50 - zarówno czynnych, jak i wygasłych, a także częste trzęsienia ziemi.
Wybrzeża wysp otoczone są rafami koralowymi, szczególnie bogatymi w morzach wewnętrznych.
Na wyspach w przeważającej części panuje klimat monsunowy (monsun północno - wschodni od października do stycznia, monsun południowo - zachodni od kwietnia do września). Najwięcej opadów obserwuje się od maja do października, jednakże na wschodzie kraju szczyt przypada na miesiące od listopada do stycznia. Na Filipinach występują częste cyklony (ponad 200 rocznie), którym towarzyszą bardzo intensywne ulewy. Średnie temperatury na nizinach to 23 - 28°C, w górach 15 - 20°C.
Pełna nazwa kraju: Republika Filipin
Stolica: Manila (10 mln mieszkańców)
Powierzchnia: 300 tys. km²
Populacja: 84,61 mln mieszkańców
Ludność: Filipińczycy, Chińczycy, Japończycy, Hiszpanie, Hindusi, Amerykanie
Języki urzędowe: tagalski (z grupy języków indonezyjskich), angielski, hiszpański
Jednostka monetarna: peso filipińskie
Religia: 82% katolicy, 9% protestanci, 5% muzułmanie, 3% buddyści
Zagrożenia zdrowotne: malaria, tyfus, cholera, żółtaczka, wścieklizna
Strefa czasowa: GMT+8 (+7 godzin w stosunku do Polski)
Elektryczność: 220V, 60Hz
System miar i wag: metryczny
Głowa państwa: prezydent Gloria Macapagal-Arroyo
Jedzenie: menu Filipińczyków jest niezwykle zróżnicowane - są w nim wpływy chińskie, tajskie, japońskie, malajskie hinduskie i koreańskie. Mieszkańcy wysp uwielbiają jeść i w ciągu dnia spożywają 5 posiłków. Dania występują w wielkiej różnorodności - mięsne, rybne, wegetariańskie, makarony, pierożki, zupy, surowe warzywa, egzotyczne owoce. Nikt nie będzie głodny!
Nurkowanie
Archipelag Filipin tworzy naturalną barierę pomiędzy Morzem Południowochińskim i Oceanem Spokojnym. Pomiędzy wyspami utworzyły się mniejsze morza, z których każde posiada odrębną charakterystykę. To między innymi dlatego Filipiny to prawdziwy raj dla amatorów nurkowania. Mimo iż również w tym rejonie sporych zniszczeń dokonały połowy ryb przy użyciu dynamitu i zanieczyszczenia wynikające z działalności ludzkiej, to nadal jest tu wiele miejsc, gdzie występują nietknięte rafy koralowe, krystalicznie czyste wody i obfitość gatunków ryb i ssaków morskich.
Pierwsze centrum nurkowe na Filipinach zostało otwarte już w 1966 roku, czyli niemalże w prehistorii nurkowania. Obecnie w każdym resorcie na wybrzeżu można znaleźć bazę nurkową, jest także wiele niezależnych niewielkich sklepów i szkółek oferujących usługi dla płetwonurków.
Sezon nurkowy różni się w zależności od regionu, wiele miejsc jest dostępnych przez cały rok. Generalnie, najlepsze warunki pogodowe, a co za tym idzie - do nurkowania, przypadają na miesiące od listopada do czerwca. Tajfuny zdarzają się głównie między czerwcem a wrześniem i wtedy lepiej na Filipiny nie jechać. Temperatura wody waha się w granicach 25° - 28°C, najcieplejsza jest między marcem a czerwcem. W niektórych miejscach występują silne prądy. Różnice poziomu wód podczas pływów nie są duże - zwykle w granicach 1 m i odczuwane są głównie ze względu na występowanie prądów i spadek widoczności w wodzie.
Trudno jest jednoznacznie wskazać najlepsze miejsca nurkowe na Filipinach. Na uwagę na pewno zasługują koralowe ogrody El Nido na północy Wyspy Palawan, okolice Wyspy Cebu, Bohol, cmentarzysko dziewięciu japońskich statków przy Coron i dwie rafy na otwartym morzu w pobliżu Palawan - Apo Reef i Tubbataha Reef (miejsce dziedzictwa światowego UNESCO), a także inne rafy na Morzu Sulu, które dostępne są z łodzi nurkowych, wypływających na kilkudniowe rejsy z Puerto Princessa - stolicy Palawan.
Pod wodą można spotkać manaty (w pobliżu Wyspy Dimakya na północ od Palawan), rekiny czarnoczube, manty, duże barakudy, żółwie i różnorodne gatunki ryb rafowych. W pobliżu wyspy Bohol można obserwować delfiny i wieloryby. Jedną z większych nurkowych atrakcji Filipin jest spotkanie z rekinami wielorybimi, które występują najczęściej w pobliżu Donson na południe od Wyspy Luzon.
Atrakcje
Manila, jak większość stolic, to tętniące życiem miasto, Mekka dla lubiących zakupy i życie nocne. Największą turystyczną atrakcją jest starówka - Intramuros. To XVI w. hiszpańskie miasto, otoczone murami obronnymi, chroniącymi, kościoły, pałace, domostwa bogaczy, obecnie zamienione w sklepy z pamiątkami, restauracje, kawiarnie i muzea, jest wyjątkowo urokliwe i warte odwiedzin w dzień i wieczorem.
Dla lubiących chłonięcie atmosfery miasta na miejscowych bazarach ciekawe będzie wałęsanie się po China Town i innych licznych miejskich targowiskach, gdzie miejscowi sprzedają dosłownie wszystko.
Na Filipinach jest mnóstwo miejsc, które warto zobaczyć. Wymieniając tylko kilka: plaże Boracay, Czekoladowe Wzgórza na Bohol, ryżowe tarasy w Banaue na północy Luzonu, wulkan Pinatubo, Jezioro Taal w kraterze na południowy zachód od Manili, jaskinie cmentarne w Sagada w Centralnej Kordylierze, podziemna rzeka na Parawan, czy z atrakcji nurkowych - Park Apo Reef i Tubbataha Reef.
Historia
Pierwsi osadnicy dotarli na Filipiny prawdopodobnie 250 tysięcy lat temu z kontynentu azjatyckiego, następnie falami docierali ciemnoskórzy mieszkańcy Indonezji i Malajów. Od XIV w. na Filipiny dotarł islam i wywierał wpływ na kulturę i religię archipelagu przez kolejne 100 lat. W 1521 roku na wyspy dotarł Ferdynand Magellan i ogłosił je terytorium Hiszpanii. Od 1524 roku Filipiny stały się kolonią hiszpańską, a nazwa archipelagu została nadana na cześć późniejszego króla Hiszpanii, Filipa II. Do 1571 r. Hiszpanie opanowali w zasadzie cały obszar wysp, za wyjątkiem archipelagu Sulu, gdzie nadal panował islam.
Pod koniec XIX w. rozpoczęły się pierwsze ruchy niepodległościowe. Wybuch wojny amerykańsko - hiszpańskiej w 1898 roku przyniósł sukces powstaniu. W kilka tygodni po wkroczeniu do Manili oddziałów amerykańskich i partyzanckich przywódcy ruchu wyzwoleńczego ogłosili niepodległość Filipin. Traktat pokojowy miedzy Hiszpanią i Stanami Zjednoczonymi ustanawiał władzę tych ostatnich nad Filipinami, co z kolei doprowadziło do wybuchu powstania antyamerykańskiego w 1899 r. Powstanie zostało stłumione w 1901 roku. Dążenia niepodległościowe nasiliły się po I Wojnie Światowej i w 1934 r. Amerykanie przyznali Filipińczykom wewnętrzną autonomię. W 1947 roku Filipiny w końcu uzyskały niepodległość, ale pozostały w ścisłym związku ze Stanami Zjednoczonymi. Po obaleniu autorytarnych rządów Marcosa (1965 - 1986), podczas których ze szczególnym sprzeciwem spotkało się zamordowanie w 1983 r. przywódcy opozycji, Benigno "Ninoy" Aquino, jego żona zgłosiła swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich i objęła tę funkcję. W 1987 roku społeczeństwo w referendum zaaprobowało demokratyczną konstytucję.
Cory Aquino wprowadziła w kraju demokrację, ale nie uporała się z problemami ekonomicznymi i ograniczeniem wpływu filipińskich elit. Po wybuchu wulkanu Pinatubo w 1991 r. Amerykanie zaczęli się wycofywać z Filipin, bowiem zniszczona została ich baza wojskowa US Clark Airbase.
W 1992 r. Aquino została zastąpiona na stanowisku prezydenta przez swojego ministra obrony, Fidela Ramosa. On ożywił ekonomię, ograniczył korupcje i przyciągnął zagranicznych inwestorów. W 1998 roku fotel prezydenta objął Joseph Estrada, aktor, bez żadnego doświadczenia politycznego. Koncentrował się wyłącznie na wzbogacaniu samego siebie i w 2000 roku został odsunięty od władzy. W 2001 roku prezydentem została Gloria Arroyo, która została wybrana także na druga kadencję w czerwcu 2004 roku.